Włóczykijstwo

z nudów... // out of boredom...

2009-12-10T17:12:00.012+01:00

Razu pewnego miałem nocny lot, brak chęci na sen i brak książki.
W prawdzie był 11 września, a lot odbywał się w Stanach, lecz raczej nie był to powód mej bezsenności. Innym to nie przeszkadzało, bo cały pokład beztrosko sobie drzemał.

Poza buczeniem silników cisza. Przeglądałem magazyn pokładowy i naszła mnie myśl, że od bodajże dwóch lat nic nie rysowałem. No to spróbowałem.

>>>>>
I had once this overnight flight, not feeling like sleeping and having no book.
It was September 11th and it was USA, though it was not reason of my insomnia. Others also seemed not to care at all, as all the board was sunk in dreams.

Silence, if you don't count swoosh of engines. Idly turning pages of onboard magazin it came to my mind it's been quite some time since last time I've tried to draw. So I tried my chances.

Teaser od siedmiu bolesci.

2009-08-18T13:24:00.008+02:00

Do tej pory bylem zbyt leniwy by wrzucac nowe zdjecia, a teraz juz droga przez Chiny, w ktorych blog ten jest blokowany, oraz kolej ruska, w ktorej nie spodziewam sie kafejek z netem. Z reszta i tak nadal bede leniwy. Ponizej wiec kilka zdjec, z tych co mialy szczescie przed wirusem sie uchowac, a uzupelnienie, gdy bede w Polsce (wczesniej tylko pozamykam zalegle sesje na uczelni, napisze prace magisterska i obronie, znajde sobie prace...). Takze juz wkrotce! Zdjecia, bujne opisy, blyskotliwe spostrzezenia, akcja, milosc, krew, lzy i happyend.
A narazie zwiastun!

Ponizej Birma. Laosu i Kambodzy nie bedzie. Wietnam, Chiny i Rosja juz w listopadzie 2010.

Jesli chcesz wiecej zdjec mozesz kliknac TUTAJ, ale i tak nie zadziala, bo gdy mialem juz wrzucac zdjecia poczulem sie zmeczony i poszedlem na piwo.

Bangkok po raz drugi

2009-07-14T09:08:00.004+02:00

...czyli Bangkok co noca nie spi.

Bangkok po raz pierwszy

2009-07-13T07:55:00.006+02:00

...czyli Bangkok co swiatyniami stoi.

pociagi, dworce, terminale

2009-07-10T06:38:00.000+02:00

Ostatnio cos jakby dom.

Georgetown, Malezja

2009-07-09T07:10:00.000+02:00

Zbojecka godzina. 4:40, pociag zajezdza na miejsce i nie masz wyboru, trzeba zwiedzac. Taka karma.

A najlepsze sniadanie [zreszta drugie sniadanie, lunch, obiad, kolacja tez] to Roti plus Teh Tarik!

No dobra, oszukuje. To powyzej to nie Roti, ale cos jeszcze lepszego, tylko nazwy zapomnialem...

Gospodarka odpadami komunalnymi w stolicy Malezji.

2009-07-06T06:22:00.005+02:00

Takie uliczki mozna znalezc sto metrow od pieknych wiezowcow bankow. Na takich uliczkach stoja tez nowiutkie bryki. Ale smieci po co usuwac do jakichs kontenerow? Najprosciej zsypem, prosto na ulice. Smieciarki maja swoja zaloge, ktora pozamiata rozrzucone smieci; i nie trzeba zajmujacych mnostwo miejsca kontenerow.

Wynalazki

2009-06-01T22:57:00.003+02:00

Pomysł ukradłem - Rafałowi. Ale mam swoje własne znaleziska, więc mam prawo je tu zamieszczać pod powyższym tytułem, jasne? ;)

Generalnie chodzi o to, że ludzie mają często pomysły, które szokują/ są genialne/ nie do pomyślenia/ niezrozumiałe lub śmieszne, a nawet "prześmieszne". Rodzące się w głowach nasiona takich pomysłów, potrzebują przyjaznego gruntu by móc zakwitnąć. Czarnoziemy zdecydowanie występują w Japonii. Polska jest raczej bardziej gliniasta i piaszczysta pod tym względem. Z pewnością wszędzie znajdą się jakieś interesujące endogeniczne okazy.

Póki co Tajwan.

Plastikowe świeczki z diodą zamiast knotu.
Niepowtarzalny klimat, a do tego bezpieczeństwo!

Zupa mleczna z rozmokniętymi orzeszkami ziemnymi.
Do picia z puszki, tak jak Cola.

Lay's o smaku wodorostów.

Kenting&Kaoshiung - twarzowo

2009-06-01T12:22:00.007+02:00

Zdjęcia miejsc nie oddają ich uroku. Przynajmniej nie te moje. Serwuję więc zdjęcia, które mam nadzieję, oddadzą choć trochę uroku ludzi z którymi przyjemność miałem spędzić ten weekend. A był on niezwykle udany.

Kenting to najpiękniejsze na Tajwanie plaże, zielone połacie traw urywające się z wysoka skałami do morza. I mnóstwo wczasowiczów; ale na szczęście nie wszędzie.

Kaoshiung to druga największa miejscowość na Tajwanie. To czwarty największy na świecie port przeładunkowy (odkryłem, że niniejszym zaliczyłem największą piątke - tylko czy to coś znaczy? No cóż, zawsze lubiłem numerki). To też najlepszy i najbardziej urozmaicony seafood kiedykolwiek, miasto rodzinne Ines (vide: zdjęcie nr2) i butelka wina nad Love River. Kaoshiung ma mnóstwo przestrzeni przyjaznej swym mieszkańcom wieczorami. Świetnie ogarnięte parki, zieleń, deptaki i knajpki nad rzeką, kolorowe łodzie pływające wzdłuż niej, wszędzie mnóstwo ciekawych świateł i oświetleń. W Tajpej tego brakuje. Nie ma podobnych miejsc, prawie w ogóle nie ma ogródków piwnych. Wszystko, kluby puby, zamknięte w czterach ścianach. Zieleń jest przy rzece, która jest na uboczu i świetna na jogging, kosza czy badmintona w weekend, ale nie żeby wyjść ze znajomymi. Zadbane i przyjemne dla oka są też okolice Taipei101, ale tam królują wieczorem już zamknięte ekskluzywne centra handlowe i ewentualnie luksusowe kluby. Przynajmniej nasz kampus jest najbardziej parkową i "chilloutową" przestrzenią w mieście, choć bez knajp.

W każdym razie, oba te miasta to bardzo udany weekend, za co dziękujemy Tajwańskim absolwentkom iberystyki, które Basia poznała rok temu w Hiszpanii i które to na weekend nas zaprosiły.

Khaoshiung Night Market

Ines

Vicenta

Tajwańskie babcie mnie kochają, wspominałem już?

Mniej udane zdjęcia z weekendu.

PS. Znowóż dane nam było spróbować mnóstwa nowych smakołyków. Gęsie serca, kurze łapki, skóra rekina, "Deep fried ice creams" (czyli lody zapiekane w cieście na gorącym oleju, sic!), ślimaki morskie wszelkiego rodzaju, jakiś rodzaj ikry, świeże żaby... plus cały szereg innych. Może jakiś osobny post o Tajwańskich przysmakach?

Wielki Piątek po Filipińsku

2009-04-12T00:46:00.011+02:00

Słońce w zenicie. Żar leje się z nieba. Uderza w głowę, ścieka po czole, za nic ma sobie brwi - wpływa do oczu. Z nosa kapie na wyprażoną ziemię, czasem na usta zostawiając słony posmak. Praży w kark, lica i dłonie. Cholera! Ale ten aparat już parzy! Ciekawe ile może wytrzymać? Ciekawe ile ja mogę wytrzymać? To już trzecia godzina? Czwarta? Piąta butelka wody po zdradzieckiej cenie? Dźwięk melodyjek sprzedawców lodów, kolorowe parasolki, lecąca w kółko radosna piosnka o San Fernando... festyn pełną gębą. Ciekawe, czy na Golgocie też mieli parogodzinny poślizg?

...no ukrzyżujcie go wreszcie!

Spodnie zroszone krwią, ciężko tego uniknąć - pątnicy biczując się rozpryskują ją w okół. Przychodzą zakończyć pod oczekującymi na wzgórzu krzyżami swą wędrówek po mieście. Kładą się krzyżem w pyle, piachu; wzniecają kurz. I w końcu mogą zdjąć chusty z twarzy. W końcu napić się wody i zapalić papierosa. W końcu przycupnąć w cieniu, jeśli tylko jakiś znajdą.

Statywy rozstawione, kamery przygotowane, obiektywy wycelowane...

A gdy już wszystkie gwoździe wbite - fiesta!
"Żyjemy! Dobra nasza! Co z życia chcesz, za życia bierz!"

Przez 2000 lat wiele się nie zmieniło. Nadal tłumy pragnął tego samego.
A co my robimy wśród tego tłumu?

więcej religii/więcej komercji

Filipiny - Tarasy ryżowe w Batad

2009-04-07T19:45:00.007+02:00

Z Manili można szybko podskoczyć do Banaue [ok. 300km w 10h] nocnym autobusem. Najlepiej odrazu zasnąć. Później podziw dla umiejętności kierowcy wyprzedzającego na trzeciego na krętej, wąskiej, wiejskiej drodze z budynkami wyrastającymi zaraz na poboczu, z blokadami kontrolnymi i niespodziewanymi zwężeniami do drogi jednopasmowej przy prędkości czasem dochodzącej do 100km/h [musi tak przyspieszać, bo i tak średnia prędkość nie przekracza 30km/h] sprawia, że ciśnienie zbyt mocno podskakuje. A szkoda być niewyspanym dnia następnego, bo można by nie docenić widoku gór z wyrzeźbionymi 3 tysiące lat temu tarasami.

No i widok karaluszków biegających po głowach tych co zdołali zasnąć przed tobą też potrafi sprawić, że poniektórzy [vide: Ola] dostają histerycznego napadu... śmiechu.

Z Banaue już tylko 12km (czyli 1,5h) tricyclem po drodze, która słyszała plotki o utwardzaniu, ale wiary nie dała. Następnie van, bo droga zwycięża pojedynek z tricyclem - 3km. Do Siodła. A z Siodła spacerek, nie cała godzinka i... ósmy cud świata (zastanawiałem się ile jest ósmych cudów świata i wiem tylko, że ten ósmy stopień podium musi być wykonany z bardzo wytrzymałego materiału).

Tak czy owak, niech przemówią zdjęcia, bo ja się plącze w zeznaniach.

Żeby mieć więcej zdjęć to się trzeba naklikać!

Filipiny - Manila po koreańsku

2009-04-06T10:17:00.003+02:00

Manila ma jeden specjalny dla mnie akcent. Manila [wraz z Baguio] to centrum szkolenia znajomości angielskiego wśród Koreańców. Plus całe Filipiny są jednym z ulubionych Koreańskich kierunków wakacyjnych. A to oznacza koreańskie sklepy, restauracje i PC roomy [a koreańskie mają klimat jak żadne inne. powaga!].

Po niemalże roku szperania po wszystkich sklepowych półkach z zupkami błyskawicznymi ["chińskimi"] w San Diego, San Francisco, Maui, Hong Kongu, Makao, na Tajwanie, a nawet w Gliwicach [tak, tak, w Gliwicach można znaleźc koreańskie noodle, i to robione w Seulu, nie Radomiu!] odnalazłem swą ulubioną, która towarzyszyła mi w Suwonie niemalże każdego dnia. Żeby szczęścia nie było zbyt mało znalazły się też soju [w końcu w cenie bez 900% marży, jak to jest w Polsce, czy 500%, jak to jest na Tajwanie >.<] najlepszy ever soczek winogronowy z bezpestkowymi i bezskórkowymi gronami w środku, a także kimchi w jednej z restauracji.

Filipiny - Manila

2009-04-06T09:56:00.005+02:00

Manila to miasto o którym nie usłyszałem dobrego słowa. Wszyscy tak samo odradzają przyjazdu tutaj. Każdy powie Ci, żebyś czym prędzej czmychał w bardziej urodziwe miejsca Filipin, któych nie brakuje, i nie marnował tu czasu. A mnie Manila mimo wszystko urzekła.

Więcej zdjęć ukrywa się tu: tu właśnie

Filipiny [3-19 kwietnia AD 2009]

2009-04-03T09:22:00.004+02:00

Na Filipiny wybraliśmy się znowóż to zwartą polską ekipą - Basia, Ola, Rafał i ja sam. Sesja egzaminacyjna akurat wypadała, więc bez problemu udało się wyskubać 16 wolnych dni. Początkowo wydawało się to dużo, ale już na samym początku przekonałem się, że ten kraj zasługuje na wielokrotnie więcej. Także mamy po co wracać.

Tajwański Super Idol!

2009-02-22T05:21:00.013+01:00

Wybraliśmy się na nagranie tajwańskiego Idola. Było nas z ośmioro, a tylko jeden znał Benji, za którego fanów mieliśmy uchodzić. Skandowaliśmy jego imię, mieliśmy napisy do kibicowania i nawet okrzyk bojowy po chińsku. Sam Benji - jedyny biały wśród około 40 finałowych uczestników, był dość zaskoczony taką rzeszą wiernych fanów. My też byliśmy zaskoczeni. Zaskoczeni tym, że biały tak daleko zaszedł, że mówi płynnie i śpiewa po chińsku, że prezenterka prowadząca program była kiedyś facetem i że studio jest tak obskurne i wygląda całkiem inaczej niż później na ekranie. Odpowiednie oświetlenie, ot co!
Przez 4 godziny nie można nam było się ruszyć z miejsca; a nie było to zbyt łatwe na wysokich na ok. 30 centymetrów, twardych, drewnianych ławach z których po bokach sterczały gwoździe. Ale co to tam dla wiernego, oddanego fana! Skandowaliśmy więc, biliśmy brawa, krzyczeliśmy - zwłaszcza po polsku, by zareklamować naszą mowę! Nawet się bujaliśmy na boki w rytm chińskich ballad, które wszystkie są jednakowo monotonne. A gdy przestawaliśmy się bujać to między rzędami chłopak z miśkiem na głowie czołgał się do nas i szeptał po chińsku byśmy bujali się nadal.

Super Idol to fajna sprawa, ale mimo wszystko nie będę regularnie siadał przed telewizorem w sobotnie wieczory by nie przegapić kolejnego odcinka. Zwłaszcza, że Jennifer powiedziała, że ten program jest dla "taike". A "taike" to ponoć określenie na chłopaków co noszą biało-niebieskie stringi. No cóż.. stwierdziłem, że wolę nie wnikać...

PS. Po tygodniu staliśmy się już sławni, po tym jak program zobaczyło miliony Tajwańczyków w kraju i na świecie. Jesteśmy rozpoznawalni na ulicy, ludzie oglądają się, pstrykają zdjęcia, skaczą z radości, proszą o autografy... Póki co nam to się podoba.

Zobaczcie sami, jak wypadliśmy wchodząc do studia: Tutaj jak klikniesz zobaczysz prawdziwe gwiazdy! Minuta 6 sekund 40.

Sztokholm listopadem

2008-12-26T13:59:00.015+01:00

W połowie listopada wybraliśmy się rodzinką do Sztokholmu na weekend. Początkowo miałem tam pracować przez miesiąc, ale się plany pozmieniały. W międzyczasie udało się dostać 4 bilety w dwie strony za 8 groszy, więc szkoda by było nie wykorzystać, prawda? Szkoda tylko, że sam Sztokholm był niemiłosiernie drogi. Miasto klimat ma, nawet chłodną jesienią przyjemnie się zwiedzało, a później jeszcze przyjemniej chowało w jakiejś knajpce na Gamla Stan, by ogrzać się przy... lokalnym piwku.

Łukasz miał okazję spotkać się z Kichi. Ja miałem okazję pstryknąć im zdjęcie.
Sklepik w skansenie. Skansen duży i utrzymany w kapitalnym klimacie.
Dworzec. Prawie jak Katowice.
Szwedzki Porter w Belgijskim pucharze. A w tle żółte, Polskie klimaty.

To jakaś kampania do walki ze zmianami klimatu. Później ponoć zawędrowała do Poznania na szczyt klimatyczny.

Nasz hostel w byłym więzieniu.

Najwęższa uliczka w mieście.

Więcej zdjęć znajdzie Pan/Pani tutaj: Sztokholm

Jenny - żeglarka z Irlandii

2008-08-23T08:31:00.005+02:00

Jenny to ruda, niezbyt ładna dziewczyna o ładnym akcencie. Jakże taki akcent łechce zmysły w tym kraju ;]
Jakoś tak zaczęliśmy rozmawiać dziś [22/08/2008] na wybrzeżu podczas Tall Ship Race [zlot żaglowców z całego świata]. Jenny na swój statek wsiadła w Indiach. Z tamtąd 3 miesiące płyneła do San Diego. Pogadaliśmy trochę o podrożach rożnych. Okazało się, że Jenny poza Indiami miała okazję zwiedzić Nepal, na opis którego poświęciła trochę czasu. Jej zapał w opisywaniu przeżyć z wycieczki na Base Camp i widoków z samolotu lecącego do Katmandu udzielił mi sie podobnie, jak gdy przy opowiadaniach Holenderki w Szanghaju o Mongolii i Duńczyka w Tokyo o kolei transyberyjskiej. Ja natomiast zaszczepiłem w niej chęć na wyjazd do Azji w celu szerzenia w tamtych rejonach znajomości języka angielskiego ;) Okazało się też, że podobne mamy marzenia w postaci rejsu na Islandię.
"You would be stupid if you don't use your life" rzekła.

No a dzień choć pod względem wpływów finansowych był beznadziejny to jednak ship'y i piracko-irlandzkie szanty utrzymały mój humor na całkiem dobrym poziomie.

Widok największego ze statków z oświetlonymi masztami i rejami na tle jednego z bardziej malowniczych zachodów słońca w San Diego z jednej strony krzepił duszę... a z drugiej wkurzał brak aparatu przy sobie. Który to nota bene własnie dzisiaj zapukał do mych drzwi ^^

13 sierpnia

2008-08-14T09:35:00.003+02:00

Dzis jechalem z jakimis trzema laskami. Krotka jazda. Dostalem 10$. Calkiem fair.
3h pozniej je spotkalem i wreczyly mi kolejne 5 baksow.
Przepraszaly, ze wczesniej tak malo. Tlumaczyly ze nie wiedzialy jakie sa stawki, ze nie widzialy cennika i nie chca bym bral je za tanie ...

Na koniec dnia natomiast, lapiac ludzi pod Hornblowerem [jednym ze statkow wycieczkowcow] krzyczalem, ze jade za tipy. Babka sie zainteresowala, spytala skad jestem i czy zawsze jezdze za tipy, czy mi sie podoba w USA [of course! I love it!] i powiedziala ze nie chce jechac ale, ze fajna historie mam do opowiedzenia. wiec daje tipa... 3 dolarki... lol... amerykanie sa glupi ;) ale dziekuje, dobra moja :P

Stany, Stany, Stany

2008-08-09T04:29:00.005+02:00

No tak, tak, jestem juz w tych cudownych stanach jakis czas. Nawet mialem tyle rzeczy w glowie do umieszczenia na tym blogu. Tyle tych powodow by pojechac jakie to beznadziejne sa te stany. Z poczatku mnozylo sie tego. Teraz po prostu sobie zyje i mam na to... no wlasnie ;)

Tak wiec po przejsciu calej procedury i odstaniu wszelkich wymaganych 3 godzinnych kolejek [nie przez przyapadek kolejki 3 godzinne sa w liczbie mnogiej] w urzedach, prowadzacych do wystawienia jednego glupiego permition'a na pedicaby, zaczalem pracowac. I tak robie juz w tym biznesie czwarty weekend.

Bywa smiesznie. Bywa i nuzaco. Noz ile, do cholery, Amerykancow moze miec Polskie pochodzenie, pol polskiej krwi, cwiartke, jedna trzydziestodruga, Polskiego przyjaciela, chlopaka, znajomego w pracy... Az ulga staja sie ludzie ktorzy po uslyszeniu odpowiedzi na pytanie skad jestes radosnie informuje Cie: "aaa, really? I've got lot of friends in Amsterdam"... Wyjasnianie roznicy miedzy Poland a Holand jest zdecydownie bezsensowna strata czasu.

Bywa tez i tak:
"I know this language! I know it! Where are you from?"
"make a guess"
"well... hmm... England?"
No i badz tu wyrozumialy... No chyba, ze w Anglii rzeczywiscie Polski jest juz ofichalnym.
"Germany then?"
"No..."
"France?"
"No..."
"hmm... I've got it on my tongue... hmm..."
"Zimbabwe"
Bez najmniejszego wyrazu zdziwienia w glosie czy na twarzy "oh... i wouldn't think about it"

Hmm... cos tu jeszcze chcialem napisac, ale se tradycyjnie zapomnialem.
Za wszelkie luki w pamieci serdecznie przepraszam.

Lansiarska koszulka

2008-06-15T10:33:00.003+02:00

Wczoraj na ulicy Kuba wypatrzył Koreańca w koszulce z napisem na plecach "POLSKA, dream line" i z białym orłem. Dostał od nas soju ;)

Prezentacji wspomnienia i nauka polskiego

2008-06-14T06:09:00.009+02:00

Profesjonalizm naszej prezentacji z IFMu zachwycił słuchaczy...
[klik, coby se takie duże zrobić]

po głowie mu chodzi

2008-06-12T06:42:00.003+02:00

Krzynius (7:55)
ostatnio mi taki pomysł po głowie chodzi
Krzynius (7:56)
... zeby zdac w stanach prawko na motor
Krzynius (7:58)
i zrobić taką klimatyczną przejazdzke do grand canyonu trasą route 66
Krzynius (7:58)
;]

gdy takie pomysły chodzą po głowie to nawet mogą głośno tupać :)

시발!

2008-05-21T19:23:00.003+02:00

Ilosc postow na tej stronce odzwierciedla zycie w korei. Dzieje sie tyle, ze nie ma czasu na jakies glupie blogi. Jak sie ma czasem garsc wolnego czasu to sie idzie w koncu zdrzemnac. Dobranoc.

Mineła połowa wyjazdu...

2008-04-25T21:41:00.007+02:00

Także witam. Dwa mięsiące minęły. Czyli rzeczona połowa wyjazdu. No to najwyższa pora coś napisać.
Zacznijmy od dzisiejszego dnia. A dnia dzisiejszego z tych ciekawszych rzeczy to tylko graliśmy w puki puki o piwo. W bilarda, znaczy się. Nudy.

Przegrałem:
jedno piwo na miejscu,
dwa piwa w Tajlandii,
jedno piwo w Malezji,

wygrałem:
free taxi do akademika,
soju na trzech osuszone pod akademikiem.

PS. Jeśli chodzi o burze to te w Polsce to waga piurkowa. Zeszłej nocy po zaledwie jednym gromie akademik trząsł się minute, a huk trwał koło dwóch. O 5 nad ranem kilka zdziwionych osób wybiegło ze swych pokoi ;)

Się rozpisałem się.
Annyong!

Post testowy

2008-02-10T17:27:00.001+01:00

Znaczy taki do obadania jak sie rozne szablony sprawuja. W koncu musze wybrac ten najlepszy!

Pierwsze kroczki

2008-02-10T17:15:00.000+01:00

Pierwsze kroczki, jeszcze nie koreanskie, a bloggerskie raczej. Oswajam sie z tym czyms, badam i bawie opcjami. Nazwijmy to Beta testami.